De pampa’s zijn de eindeloze, Zuid-Amerikaanse, vrijwel boomloze prairies met koele winters en hete zomers waar de gaucho’s enorme kudden runderen hoeden. Daar groeit het prachtige pampagras in het wild: Cortaderia selloana. Het is één soort uit een geslacht dat behalve in Zuid-Amerika ook van nature in Nieuw-Zeeland voorkomt. Aan de planten is te zien dat ze uit een weerbarstig klimaat stammen. Vroeger werden ze vooral solitair in gazons toegepast, maar eigenlijk staan ze veel mooier in een bed met grind en keien. Als ze in de herfst bloeien kunnen de imposante stengels met hun geweldige bloeipluimen wel 2 tot 3 m hoog heen en weer wiegen in de wind. Maar het hele jaar door is een majestueuze pol bladeren aanwezig, waarin elk sierlijk overhangend blad 3 m lang kan zijn. Het blijft in principe ook ’s winters groen. Wees er voorzichtig mee. De bladranden zijn scherp. Dat overhangen van het blad en lang aanblijven van afgestorven blad geeft in een warm en overwegend droog klimaat de wortels bescherming tegen zon, weer en wind.

Uw plantenvakman heeft deze week extra mooie kweekvormen voor u in voorraad met speciale aandacht voor Cortaderia selloana ‘Pumila’. Dat is een dwergvorm (tot 120 cm hoog) met fraaie witte pluimen die – anders dan zijn grote neven en nichten – uitstekend in een kleine, zonnige tuin past. Alle kweekvormen  bloeien in september-oktober. Ze woekeren absoluut niet, maar de pollen worden elk jaar iets groter. Er zijn manlijke en vrouwelijke planten. ‘Pumila’ is een vrouwtje. De vrouwelijke bloeien het mooist en die worden dan ook het meest aangeboden. Bij de manlijke planten zijn de pluimen wat stijver en meer grijs dan zilver. Bij de hoge vormen ‘Senior’ en ‘Sunningdale Silver’ zijn ze prachtig glanzend zilverwit. ‘Bij ‘Rosea’ zijn de pluimen roze. De roze bloeiende cultivars zijn overigens wat vorstgevoeliger dan de zilverwit bloeiende. Er bestaan bontbladige vormen, maar omdat die ook minder sterk zijn, zie je die bij ons niet zo vaak.

Cortaderia selloana heeft ook Cortaderia argentea, Gynerium argenteum en Arundo selloana geheten. De naam Cortaderia is een Latijnse vorm van het inheemse Argentijnse woord voor pampagras. Zijn huidige naam kreeg dit geslacht rond 1840 van de Duitse botanicus Christian Gottfried Daniel Nees von Esenbeck die o.a. een boek over de Braziliaanse flora publiceerde. Behalve in Argentinië komt de soort namelijk ook in Uruguay en Zuid-Brazilië voor.

Die is heel eenvoudig. Zet de plant in vruchtbare grond op een plek in de volle zon. Een beetje kalk wordt op prijs gesteld. Plant hem even diep als hij in de pot stond en geef daarna royaal water. Zorg dat de grond goed gedraineerd is. De grond mag niet te lang nat blijven, zeker ’s winters niet. Daarom is het verstandig ook een hoeveelheid fijn grind door de tuingrond te mengen die u weer in het plantgat terug brengt. Dat verbetert de doorlatendheid enorm. Meng er ook wat beendermeel doorheen. In ons natte klimaat kunnen vooral jonge planten het ’s winters moeilijk krijgen doordat zich in de bladerpol veel vocht verzamelt dat kan bevriezen. Daar zijn de planten niet op gebouwd en dus is winterbescherming aan te raden. Vroeger werden er rietmatten om de planten heen gewikkeld, maar met tuinvlies lukt dat inpakken ook prima. Wind het gewoon om de bladermassa heen. Oudere planten zijn minder vorstgevoelig. In het voorjaar de winterbescherming wegnemen en het oude, dode blad van de plant lostrekken. Gebruik daar wel stevige handschoenen bij om snijwonden te voorkomen.