Nu heeft de gemeente daar op zijn zachts gezegd niet zo'n goede verstandhouding mee en koos eieren voor haar geld. Ze besloot te bouwen op grond die wel in eigen bezit was. Naast Leegkerk dus. Procedures volgden, maar tegen een oprukkende stad was niks bestand. "Het gaat natuurlijk om het grote geld en wij hebben ons aardig verweerd tot en met de Raad van State, maar wat wij wilden, was niet haalbaar, aldus Dirk Wiersma van het dorpscomité Leegkerk." Ze hebben zich er maar bij neergelegd. "Begrijp me goed, wij hebben niets tegen de Gravenburgers.

Het ging ons om onze eigen woonbeleving." Enig begrip voor de zorgen van de bewoners van de Leegkerk was er overigens bij de beleidsmakers wel. Zo heeft een aantal bewoners er een paar meter tuin bij gekregen en is het water tussen oud en nieuw breder geworden. "Maar dat zijn toch meer doekjes voor het bloeden", zo meent Wiersma. "Waar wij ons sterk voor hebben gemaakt was de landschappelijke inpassing van Gravenburg. Wij zijn de dupe geworden van de strijd tussen de Twentse bouwers en de gemeente." Dan is het wel heel mooi dat je als geste een scherm van riet aangeboden krijgt, zodat het uitzicht op Gravenburg wordt weggenomen, maar dat staat natuurlijk niet in verhouding tot de vraag niet te worden ingesloten door de stad. "Laten we wel wezen, het kerkje van Leegkerk krijgt nu wel een mooie parkeerplaats, maar qua woonbeleving zijn we er niet beter op geworden. Veel auto's met het bijbehorende lawaai. Zaten we 's avonds mooi te schemeren, nu zitten we in het licht van de stad." (Bron: Dagblad van het Noorden)