Groenrijk adviseur week 2003/12 ---VIOOLTJES KIJKEN JE AAN

Rijke keuze

Het aanbod aan violen is ongelooflijk groot. Er zijn ook duidelijk modeverschijnselen in waar te nemen. Nu staan vooral de wat meer kleinbloemige typen volop in de belangstelling, liefst met wat zachtere tinten. Maar een aantal jaren geleden waren juist de grootbloemige Zwitserse en Hollandse Reuzen met hun felle kleuren veel gewilder. Hoe al die verschillende typen zijn ontstaan, is niet meer te achterhalen. Er is gekruist met alles wat maar viool was. De meeste worden ondergebracht in de Viola Wittrockiana Groep. Die zijn ontstaan uit kruisingen waarbij vooral het kleine driekleurig viooltje dat u vast wel uit de natuur kent, een belangrijke rol heeft gespeeld. Maar ook het hoornviooltje heeft erg veel rassen opgeleverd, die nu in de Viola Cornuta Groep zijn ingedeeld. Zo zijn er meer, zoals het maarts viooltje, Viola odorata, met duidelijk geurende bloempjes. Meestal staat niet eens bij de planten vermeld om wat voor soort viool het gaat, maar leert u van de verpakking wel dat de Duitsers ze ‘Stiefmütterchen’ noemen, de Engelsen zeggen ‘Violets’ en de Fransen dichterlijk ‘Pensée’ (‘gedachte’). Viooltjes worden overal in Europa gewaardeerd. Uw plantenvakman heeft nu een leuke sortering in de aanbieding. Per tien stuks in een handige ‘clayette’ of  draagbak met hengsel. U kunt kiezen uit een flink aantal kleuren en dat tegen een  prijs waarvoor u ze onmogelijk kunt laten staan.

Ze vragen zo weinig en geven zo veel

Viooltjes zijn erg makkelijk te verzorgen. Ze staan liever niet voortdurend in de volle zon. Een beetje wisselende schaduw wordt meer op prijs gesteld. De grond moet liefst iets vochtig zijn, mag in ieder geval niet uitdrogen en als u ze in potten of bakken zet, is het goed om iedere veertien dagen een keer vloeibare plantenvoeding in het gietwater te doen (in de juiste concentratie, zie de verpakking). Als ze in verse potgrond staan, hoeft dat overigens pas na zes weken, dan is de voeding uit de bemeste potgrond opgebruikt. Staan ze in de volle grond, dan hoeft u geen extra voeding te geven. Zorg wel dat de drainage in orde is. Dat geldt zowel voor violen in potten en bakken als voor de grond in de tuin. Zet ze ook eens in bakjes op de vensterbank, zodat u er van huis uit direct van geniet. Aan 10 cm potgrond hebben ze al genoeg. Als de violen te lang met hun wortels in natte grond staan, kunnen die wegrotten. Violen die in potten en bakken hebben gestaan, kunt u na de bloei ergens op een licht beschaduwd plekje in de tuin zetten. Hoewel de meeste als één- en tweejarige planten worden geteeld, zijn veel rassen namelijk eigenlijk vaste planten. Met een beetje geluk bloeien ze dan het jaar erop weer.

Combineren op kleur

Violen zijn er in iedere denkbare kleur, tint en kleurenpalet. U kunt er eindeloos mee combineren. De zachte blauwe, lila en roze tinten werken verruimend en vrij koel rustgevend. Geel, rood, oranje en bruin zorgen voor een echt kleurenfeest waar iedereen vrolijk van wordt. Er zijn violen voor iedere stemming of behoefte. Hoe groter de groep, des te effectiever is het resultaat.