Groenrijk adviseur week 2003/28 --- EEN VAN DE DANKBAARSTE  KLOKJESBLOEMEN

Ze bloeien meestal blauw

Er zijn zeker 300 soorten klokjesbloemen uit het wild bekend. Ze komen uitsluitend op het noordelijk halfrond voor, met duidelijke concentratiegebieden rond de Middellandse Zee, op de Balkan en in de Kaukasus. Maar ook in Iran, de Himalaja, China en op de Noord-Amerikaanse prairies komen enkele soorten voor. Het zijn meestal blauw bloeiende bewoners van weiden en bergweiden, een enkele soort is meer een bosplant. Lang niet alle wilde soorten klokjesbloemen zijn echte vaste of meerjarige planten. Veel ervan zijn zogenaamd monocarpisch, dat wil zeggen dat ze in hun eerste, tweede of soms zelfs derde levensjaar eenmaal bloeien en vrucht zetten en daarna afsterven. Gelukkig behoort de nu door uw tuinvakman aangeboden C. poscharskyana tot de ieder jaar weer bloeiende vaste planten.

Kweekvormen in diverse kleuren

In cultuur zijn, behalve de soort, diverse cultivars die qua plant en blad vrijwel identiek zijn, maar andere bloemkleuren vertonen. Een van de nieuwste is de zeer sterke ‘Blauranke’ die bijzonder lange scheuten vormt en van juni tot november prachtig violetblauw bloeit. Deze wordt vooral voor balkon- en schaalbeplanting aangeraden. De plant wordt 20 cm hoog, maar kan bijna een meter diep afhangen. ‘Blauranke’ wordt ook nog wel als ‘Blue Gown’ in de handel gebracht. ‘E.H. Frost’ bloeit porseleinwit, maar de stervormige bloemen hebben wel een fijn blauw oog. Deze blijft lager, 15 cm. De wat minder gekweekte ‘Lisduggan Variety’ wordt weer wel 20 cm hoog en bloeit lavendelroze, ‘Lilacina’ lilaroze. ‘Stella’ heeft een prachtige donkerblauwe, ook wel als donkerlila omschreven bloemkleur, wordt 15 cm hoog en wordt algemeen zeer gewaardeerd. Dit is een van de cultivars die werd gewonnen door Arends,  een kweker die zich intensief met Campanula’s heeft bezig gehouden. De blauwe ‘Erich Arends’ is ook een van zijn introducties. De meeste cultivars bloeien de hele zomer lang. Dit jaar zijn ze dankzij het aanhoudend warme weer eind mei/begin juni al bijzonder vroeg in bloei geraakt.

Ze vragen nauwelijks verzorging

De lage, kruipende soorten als C. poscharskyana houden van een wat zandige, wel humusrijke, maar goed doorlatende grond die zeker ’s winters niet telang nat mag blijven. Anders rotten de wortels weg. Een zonnige plek is in dit geval het meest ideaal, hoewel wat schaduw wel wordt verdragen. De stengels van C. poscharskyana kunnen andere planten overgroeien. Kort ze in waar dat nodig lijkt. Geef tijdens langdurige droogteperioden water en in het voorjaar een lichte basisbemesting met organische mest. Meer bemesting is niet nodig, want de planten houden niet van te voedselrijke grond.