Groenrijk adviseur week 2003/35 --- DE TUINHIBISCUS OF ALTHAEASTRUIK

Rijke bloei aan jonge takken

De bloei begint meestal in augustus en kan bij mooi weer erg rijk zijn. De struiken zijn dan letterlijk overladen met bloemen en die bloei gaat maar door. Het zijn echte juwelen in de tuin. Laat jonge planten eerst een paar jaar lekker doorgroeien voordat er eventueel wordt gesnoeid. Later is sterke snoei gewenst. De planten bloeien aan het jonge hout en door snoei wordt de vorming van steeds meer jonge takken bevorderd. In vrijwel alle gevallen worden de planten door enten vermeerderd. Dat betekent dat de wortels en de onderstam andere eigenschappen hebben dan de takken erboven. Daardoor kan het gebeuren dat in een bijv. wit bloeiende hibiscus plotseling takken verschijnen die blauwe bloemen geven. Die komen dan uit de onderstam. Snoei ze weg, want ze groeien over het algemeen krachtiger dan de ‘edele’ kroon en gaan langzamerhand in de struik overheersen.

Warm en beschut planten

In principe is iedere grondsoort goed, als deze maar voldoende voeding bevat. Iets lemige grond is het beste. Maak een ruim plantgat, zorg voor voldoende organisch materiaal in de grond en meng er wat beendermeel door. Plant even diep als de plant in zijn kweekpot stond. Kies een plek die beschut en zonnig is. ‘Natte voeten’ worden niet op prijs gesteld. Dus de grond moet wel vochtig zijn, maar er mag niet lang water op blijven staan: de plek moet goed doorlatend zijn. Dat is vooral ’s winters van belang, omdat de wortels in te natte grond dan gemakkelijk kunnen wegrotten.

Heel veel goede cultivars

Een van de mooiste is de kweekvorm die uw tuinvakman nu aanbiedt: ‘Oiseau Bleu’, een vorm met violetblauwe, enkele bloemen met een donkerder hart. In Engeland wordt precies dezelfde cultivar onder de vertaalde naam ‘Blue Bird’ verhandeld. ‘Coelestis’ (die eerder ‘Celestial Blue’ heette) is ook enkelbloemig, maar violetrood met een donker hart. ‘Admiral Dewey’ is gevuld en wit, ‘Ardens’ violet en gevuld, ‘Hamabo’ lichtroze met donkerder vlekken, ook enkel. ‘Red Heart’ is wit met rode vlekken en enkelbloemig, ‘Speciosus’ (die

eerder wel ‘La Veuve’, de weduwe, werd genoemd) bloeit ook wit met rood, maar dan halfgevuld. De bekende ‘Totus Albus’ is enkel en wit, ‘Woodbridge’ heel licht roze, enkel. De witte, gevulde ‘Albus Plenus’ heet tegenwoordig ‘Jeanne d’Arc’ en de rode ‘Comte de Flandre’ heet nu ‘Boule de Feu’. Die naamsveranderingen hebben te maken met wetenschappelijk onderzoek naar de eerste vermeldingen van planten. De voorkeur wordt gegeven aan de oudste naam voor een bepaalde plant. Ook is het een tijd zo geweest dat bijv. Duitse cultivarnamen het minder goed deden op o.a. de Engelse markt. Ze kregen daar dan gewoon een Engelse naam. Dat vertalen van namen mag nog wel, maar het wordt steeds meer uitzondering en eigenlijk alleen toegepast als de oorspronkelijke naam in een bepaalde taal onuitspreekbaar is. ‘Hibiscus’ is overigens de Griekse naam voor Malva, waar de plant nauw aan is verwant (hij behoort

 tot de Malvaceae). De bekende plantkundige Linnaeus koos deze naam voor de althaeastruik en dat is sindsdien zo gebleven , hoewel Hibiscus syriacus een tijdlang Althaea frutex heeft geheten, vandaar die Nederlandse naam althaeastruik.